De Geneesheer-Specialist

Orgaan van het Verbond der Belgische Beroepsvereniging van Geneesheren Specialisten

Nr 9 - December 2003	Vorige Inhoud Volgende

TOEPASSING VAN ART 140 §5 VAN DE ZIEKENHUISWET

Overeenkomstig art. 140 §5 van de ziekenhuiswet kunnen in onderling akkoord tussen de beheerder en de Medische Raad wijzigingen aangebracht worden aan de bedragen die door de beheerder worden afgehouden uit hoofde van art. 140 §1 3° (kosten veroorzaakt door de geneeskundige verstrekkingen, die niet vergoed worden door het budget van financiële middelen van het ziekenhuis) en art 140 §1 4° (maatregelen tot het instandhouden of bevorderen van de medische activiteit in het ziekenhuis). Het Arbitragehof heeft de verzoekschriften tot nietigverklaring van deze bepaling, gezamenlijk ingediend door het VBS en de BVAS, verworpen. Zodoende bevestigde dit rechtsorgaan dat voormelde afhoudingen tegenstelbaar zijn aan de ziekenhuisartsen onafgezien van de bepalingen voorzien in de individuele overeenkomsten van de geneesheren. Het arrest voorziet echter wel een belangrijke voorwaarde die zowel door de Medische Raad als door de beheerder dient in acht genomen te worden, met name dat de aldus vastgestelde financiële afhouding niet discriminerend mag zijn.

Uittreksel uit arrest nr. 117/2003 van 17 september 2003 van het Arbitragehof :

“B.6.2. In zoverre het is afgeleid uit de schending van de artikelen 10 en 11, in samenhang gelezen met artikel 23, van de Grondwet, is het middel niet gegrond. De in het geding zijnde bepaling beperkt zich ertoe een eventuele wijziging van de overeenkomsten betreffende de honoraria toe te staan. Zij bepaalt niet, op zichzelf, dat de ziekenhuisgeneesheren op discriminerende wijze een billijke vergoeding zou worden ontzegd.”

”B.6.3. Wat betreft de discriminatie, binnen de openbare ziekenhuizen, van de contractuele geneesheren ten aanzien van de statutaire geneesheren, die, in tegenstelling tot eerstgenoemden, hebben aanvaard dat de wet van de veranderlijkheid op hen zou worden toegepast, zelfs al zouden ze worden geraadpleegd bij wege van vakbondsonderhandeling, dient in herinnering te worden gebracht, zoals is uiteengezet in B.2.2, dat het wijzigingsproces dat van toepassing is op de contractuele geneesheren, wat betreft de inhouding op de honoraria, in beginsel onderworpen is aan de instemming van de beheerder en van de medische raad, bij gebrek aan overeenstemming aan een onderhandelingsprocedure of ten slotte aan een bemiddeling. Evenmin als voor de statutaire geneesheren, is de wijziging aldus niet onderworpen aan een eenzijdige beslissing van de ziekenhuisbeheerder. Het middel is, wat dat aspect betreft, niet gegrond.

[…]

“B.8. In zoverre in het middel ervan wordt uitgegaan dat er een discriminatie bestaat tussen de openbare ziekenhuizen en de privé-ziekenhuizen, waarbij enkel de eerstgenoemde zijn onderworpen aan de verplichting om de administratieve akten die zij aannemen uitdrukkelijk te motiveren, is het middel onontvankelijk in zoverre dat verschil in behandeling niet voortvloeit uit de bestreden norm.

In zoverre in het middel ervan wordt uitgegaan dat de privé-ziekenhuizen niet zouden zijn gehouden tot het eerbiedigen van het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie, is het niet gegrond, aangezien de bestreden bepaling noch tot doel noch als draagwijdte heeft toe te staan dat de privé-ziekenhuizen de geneesheren die hun beroep in dat ziekenhuis uitoefenen op discriminerende wijze behandelen. Indien de algemene regeling van een privé-ziekenhuis de ziekenhuisgeneesheren van dat ziekenhuis op discriminerende wijze zou behandelen, zou het hen overigens toekomen hun rechten voor de bevoegde rechter te doen gelden.”


	Vorige Inhoud Volgende


Questions & Comments